Strona główna

ścianki działowe suknie ślubne stewiaNie powiedzial nic wiecej, a ja nie moglam pytac. No, nie moglam. Usiadla obok mnie.- Mamo! Ja juz nie moge! Nie mam sily... mamo, pomoz mi jakos... tego nie sposob... nie sposob wytrzymac! Zamknela znowu oczy i przez chwile sadzilam, ze jest zmeczona rozmowa. Stalam wiec na peronie i czekalam na odjazd pociagu. Mama otworzyla okno. Ale jak moglam ufac Marcinowi, jezeli ciagle napotykalam jakies niedomowienia, niejasnosci?